«جزیرهٔ هرمز جزیره ای بیضی شکل است که طول محیط آن حدود ۶۰۰۰ متر می‌باشد و در مدخل خلیج فارس در فاصلهٔ 18 کیلومتری بندرعباس قرار دارد. نام قدیمی این جزیره زرون بوده است. املای صحیح نام کنونی جزیره هرموز یا هرمزد برگرفته از کلمات خورموز یا خورموغ به معنی لنگرگاه و بندر ایالت موغستان (میناب) بوده است.این جزیره را به علت موقعیت جغرافیایی آن و مجاورت با تنگه هرمز ، کلید خلیج فارس می‌دانند. همین موقعیت است که آن را در طول تاریخ، از نظر سوق الجیشی و بازرگانی از اهمیت خاصی برخوردار ساخته‌است».

برنامه سفر را طوری ریختم که ساعت 7:00 اسکله باشیم با اولین قایق در ساعت 7:05 به سمت جزیره هرمز براه افتادیم فصل زمستان و بهمن ماه آنهم صبح زود باعث می شد نسیم سردی که از روی دریا صورت رو نوازش می کرد کمی بر گرمای  تن غلبه کرده و آدمی را وادار به پوشیدن سوئیت شرت می نمود.

ساعت 7:35 در اسکله هرمز قایق رو ترک کردیم و به سمت قلعه پرتغالیها براه افتادیم٬ بعلت بازسازی امکان بازدید قلعه رو از دست دادیم «این قلعه که در ضلع شمالی جزیره هرمز و در ساحل دریا قرار دارد مهم ترین قلعه باقی مانده از روزگار تسلط پرتغالی ها بر سواحل وجزایر خلیج فارس است.این قلعه به فرمان آلفونسوآلبرکرک دریانورد پرتغالی در سال 1507 میلادی در محلی موسوم به مورنا احداث شد.قلعه به شکل چند ضلعی نا منظم است. ساختمان آن بسیارمحکم است و دیوارهایی به قطر5/3 مترباچند برج به ارتفاع12متر دارد. تاسیسات قلعه شامل انبارهای تسلیحات آب انبارواتاق هایی با سقف هلالی است. در زمان شاه عباس که به استعمار پرتغالی ها در ایران خاتمه داده شد این قلعه به دست امام قلی خان از سرداران شاه عباس فتح گردید»

با گذر از کنار دریا یک ساعتی را پیاده روی کردیم و وپس از صرف صبحانه به راه خود ادامه دادیم .

هوا داشت کم کم گرم می شد و بچه ها نسبت به آفتاب معترض بودند ومن مجبور شدم مسابقه دو برای آنها ترتیب بدهم و این شگرد هم جواب داد بطوریکه حدود نیم ساعت قبل از ما به محیط زیست رسیدند و بعد از انها ما هم ساعت 10:30 به آنها پیوستیم. پس از کمی استراحت به ساحل شنی زیبا و تمیز کنار محیط زیست رفتیم و از این محیط بکر لذت بردیم . در جوار محیط زیست پارک تفریحی کوچکی با سرویس بهداشتی و منبع آب شرب وسکوهای سیمانی جهت استراحت گردشگران ایجاد شده بود که حتی امکان شب مانی را دراین محل فراهم می نمود.

 

ناهار رو که خوردیم ساعت 12:15  از طریق جاده اسفالته با  شیبی نسبتا" تند بالا رفتیم و مسیررا  ادامه دادیم ٬ مسیری ازمیان تپه هائی سرسبز با درختانی کم تعداد و کوههائی که دو طرف جاده را بارنگهای سفید٬ قرمز٬ زرد و.... احاطه کرده بود وکمی آن طرفتر آبهای نیلگون خلیج فارس که زیبائی منطقه را دوچندان کرده بود.

مسیر را گروهی پیاده و گروهی با دوچرخه و تعداد کمی هم با ماشین طی می کردندو هرکس به طبیعت خویش کسب فیض می نمود . به ساحل دریا که نزدیک شدیم یک ساعت پایانی مسیر را در میان صدفها وخرچنگها ادامه دادیم وحدود ساعت 16:30 به اسکله رسیدیم و به سمت بندر عباس با قایقی دیگر دل به دریا سپردیم وجالبترین نکته این سفر آن بود که دونفر از اعضای گروه ما فقط 8 سال داشتند.