شايد بزرگ‌ترين چالش پيش روي هر کوهنورد، هم‌چنان که در مقياس جهاني پيش روي نوع بشر است، اين باشد که چگونه با محيط کوهستان رفتار کنیم.

خبرگزاري ميراث‌فرهنگي ـ گردشگري ـ شايد بزرگ‌ترين چالش پيش روي هر کوهنورد، هم‌چنان که در مقياس جهاني پيش روي نوع بشر است، اين باشد که چگونه با محيط کوهستان رفتار کنيم.
 
بسياري از مشکلات ممکن است فراتر از کنترل کوهنوردان به نظر آيد؛ مانند افزايش جمعيت در دره‌ها که منجر به جنگل زدايي مي‌شود و برنامه‌هاي عمراني نامناسب در خود کوه‌ها چون هتل‌سازي در پاي نانگاپاربات. آيا ممکن است که هيماليا به همان راهي برود که آلپ‌ها رفت، با زنجيره خط‌هاي بالابر، امکانات اسکي و شبکه پناهگاه‌هاي کوهستاني؟
 
 آن چه که ما کوهنوردان مي‌توانيم انجام دهيم اين است که با کوه‌ها با احترام و خويشتن‌داري رفتار کنيم، زباله‌هايمان را بازگردانيم، ديگران را به اين کار تشويق کنيم و به شيوه‌اي کوهنوردي کنيم که هيچ رد دايمي از حضورمان بر جا نگذاريم.
 
مهم‌ترين نکته‌اي که با آن روبرو هستيم، آن قدرها "اخلاقيات" ناظر بر شيوه آلپاين يا محاصره‌اي در برنامه‌هاي بزرگ، سريع يا کند بودن، يا تعداد برنامه‌ها نيست. بلکه اين است که بر محيط شکننده کوه چه اثري مي‌گذاريم. اگر کوهنوردان بتوانند با موفقيت اين چالش را پي بگيرند، آن گاه خواهند توانست در موقعيت بهتري، دست کم براي تاثيرگذاري بر نتيجه اقدام‌هاي بزرگتر موثر بر کوه‌ها، قرار گيرند.
 
تاريخ کوهنوردي تا حد شگفت‌آوري غني است – اين تاريخ، موضوع چسبيدن به سنت و بي‌اعتمادي به پيشرفت‌ها نيست؛ چرا که در کوهنوردي هم مانند تمام ديگر جنبه‌هاي زندگي انسان، شاهد پيشرفت خواهيم بود. اما اگر مي‌خواهيم همچنان از چيزي که بسيار بيشتر از يک ورزش است لذت ببريم، بايد شروع کنيم به مراقبت بهتر از کوه‌هايي که زماني مي‌پنداشتيم بسيار گسترده و دگرگون ناشدني هستند.

 Chris Bonington ,The Clhmbers,1992

حسین سلطان زاده